Αντί να απομακρύνετε τα ξερά φύκια από τις ακτές, καλύτερα να τα θάβετε επιτόπου στην άμμο. Αυτό προτείνουν ειδικοί επιστήμονες, έχοντας πια καταλήξει ότι οι καθαρισμοί παραλιών με βαριά μηχανήματα επιταχύνουν τη διάβρωσή τους. Ο Οργανισμός Φυσικού Περιβάλλοντος (ΟΦΥΠΕΚΑ) εξέδωσε, λίγες μέρες πριν, έναν οδηγό καλών πρακτικών για τους καθαρισμούς παραλιών από τους δήμους, που προκρίνει ως καλύτερη μέθοδο τη χειρωνακτική συλλογή. Εχθρός αυτών των καλών πρακτικών είναι η άγνοια του κόσμου, αλλά και η λογική της παραλίας «βιτρίνας», την οποία συχνά πιέζονται να υπηρετήσουν οι τοπικές αρχές.
Σε ολόκληρη την Ελλάδα, οι ακτές είναι γεμάτες με –μικρότερα ή μεγαλύτερα– σκουπίδια. «Δυστυχώς, η Ελλάδα δεν διαφέρει από την υπόλοιπη Μεσόγειο. Οι περιοχές στις οποίες παρατηρείται πολύ μεγάλη συσσώρευση είναι εκείνες που είναι περισσότερο εκτεθειμένες στον καιρό και είναι δυσπρόσιτες», επισημαίνει η Χριστίνα Ζέρη, διευθύντρια Ερευνών στο Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ). (...)
Οι περισσότεροι ωστόσο εξακολουθούν να συγχέουν τη ρύπανση των ακτών από σκουπίδια με τον φυσικό κύκλο μιας παραλίας, επιδιώκοντας, ως ιδανική, την «άδεια», ισιωμένη, παραλία. «Το 2016-2018 στο πλαίσιο ερευνητικού προγράμματος συλλέξαμε δεδομένα για την αντίληψη του κοινού και των διαχειριστών των ακτών για την ξεβρασμένη Ποσειδωνία (σ.σ. αυτά που οι περισσότεροι αποκαλούν “ξερά φύκια”). Δυστυχώς, ο κόσμος δεν έχει ιδέα τι είναι. Το 67% δήλωσε ότι αλλάζει παραλία, για να μην πάει σε μια παραλία που έχει Ποσειδωνία. Θεωρούν ότι είναι βρωμιά, σκουπίδια που πρέπει να καθαριστούν», εξηγεί η Μαρία Σαλωμίδη, ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας του ΕΛΚΕΘΕ.
«Δυστυχώς, δεν είναι μόνον η πίεση που ασκεί ο κόσμος. Και οι πρακτικές καθαρισμού των δήμων είναι κάκιστες. Χρησιμοποιούν βαριά τροχοφόρα οχήματα –που ούτως ή άλλως απαγορεύονται στους αιγιαλούς– και “σηκώνουν” όλη την παραλία και την πετούν στα σκουπίδια. Ακόμη και αν οι υπηρεσίες του δήμου γνωρίζουν τι πρέπει να πράξουν, αν αρχίσουν να διαμαρτύρονται οι επιχειρηματίες, τότε ο δήμαρχος θα φοβηθεί και θα ζητήσει να πάνε να τα μαζέψουν όλα. Η καταστροφή που συντελείται είναι μεγάλη: το υλικό της Ποσειδωνίας, οι θημώνες, είναι δομικό για την ακτή γιατί προστατεύει από τη διάβρωση, τροφοδοτεί την παραλία, προστατεύει την αμμοθινική βλάστηση. Αυτά είναι δεδομένα από πλήθος επιστημονικών ερευνών, δεν είναι οι απόψεις κάποιου ανθρώπου» προσθέτει η η Μαρία Σαλωμίδη.
Ο ΟΦΥΠΕΚΑ δημοσίευσε έναν οδηγό «καλών πρακτικών» για το πώς πρέπει να γίνονται οι καθαρισμοί των ακτών. Ο οδηγός παραπέμπει στα συμπεράσματα πολλών επιστημονικών ερευνών και καταλήγει σε σειρά από προτάσεις. Ως καλύτερη μέθοδο προκρίνει τη χειρωνακτική. Ειδικά για τις ακτές μεγάλης επισκεψιμότητας, προτείνει ο καθαρισμός να πραγματοποιείται αποκλειστικά το καλοκαίρι. Και εφόσον κρίνεται απαραίτητο για την εξυπηρέτηση των λουομένων, οι θημώνες Ποσειδωνίας να μετατοπίζονται ή να θάβονται στην άμμο, αλλά όχι να απορρίπτονται.
«Η αφαίρεση θημώνων πρέπει να γίνεται μόνον όπου οι συγκεντρώσεις είναι πραγματικά εκτεταμένες. Είναι σημαντικό να παραμένει ικανή ποσότητα φυτικών υπολειμμάτων ή ελάχιστο πάχος αυτών (περίπου 10 εκατ.), ώστε να διατηρούνται τα θρεπτικά συστατικά και το φυσικό υπόστρωμα που συμβάλλει στη διατήρηση της πανίδας, της ακτής και των αμμοθινών», αναφέρει ο ΟΦΥΠΕΚΑ. Μάλιστα, όταν μετακινούνται οι θημώνες πρέπει να κοσκινίζονται, καθώς το ποσοστό άμμου που περιέχεται στους θημώνες μπορεί να φτάνει έως και στο 50% του όγκου τους.
Δεν αρκεί πάντως μόνον η επιστημονική γνώση, χρειάζεται και πολιτική βούληση. «Υπάρχει ζήτημα γνώσης για το τι σημαίνει παράκτιο οικοσύστημα και πώς οι θημώνες της Ποσειδωνίας προστατεύουν τις παραλίες μας. Προφανώς και αντιλαμβανόμαστε ότι στα νησιά και στις παράκτιες περιοχές, οι παραλίες είναι σημαντικό τουριστικό προϊόν. Μπορείς όμως να πραγματοποιείς χειρωνακτικούς καθαρισμούς, και τους θημώνες να τους μετακινείς προς μια πλευρά ή να τους θάβεις στην άμμο. Oταν απομακρύνεις τα πάντα, Ποσειδωνία, κοχύλια, βότσαλα, τότε αφήνεις απροστάτευτη την παραλία. Στο νησί μας, παραλίες που καθαρίζονται εντατικά με τέτοιο τρόπο για πολλά χρόνια, παρουσιάζουν σήμερα φαινόμενα διάβρωσης», υπογραμμίζει η Ολυμπία Τασσοπούλου, προϊσταμένη της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος στον Δήμο Ερμούπολης – Σύρου.
«Οι πρακτικές όμως που χρησιμοποιούνται για να καθαριστεί μια ακτή είναι ουσιαστικά μια πολιτική επιλογή. Σε πρώτο επίπεδο, δείχνουν την αντίληψη των υπηρεσιών και κατά πόσον μπορούν να αντισταθούν στις πιέσεις που δέχονται. Δεν έχει η κάθε δημοτική αρχή την ίδια στάση. Σε εμάς, για παράδειγμα, η παρούσα δημοτική αρχή θα επιθυμούσε τον μηχανικό καθαρισμό, οπότε η υπηρεσία πρέπει να βρίσκεται σε πολύ καλή επικοινωνία ώστε να αποτρέψει αυτό το ενδεχόμενο» προσθέτει η κα Τασσοπούλου. (...)
Πηγή: kathimerini.gr (απόσπασμα)
Ολόκληρο στο: Παραλίες: «Οχι» στα αποτσίγαρα, «ναι» στα φύκια
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου