Αυτοπεποίθηση: Η μέθοδος των τριών βημάτων για να νικήσετε την αβεβαιότητα

Μπορεί να μη νιώθουν όλοι αυτοπεποίθηση σε κάθε φάση της ζωής τους, ωστόσο, υπάρχει μια «απλή μέθοδος των τριών», που βοηθάει, τόσο γονείς όσο και στελέχη επιχειρήσεων να διαχειριστούν την αβεβαιότητα που προξενεί φόβο σε μικρούς και μεγάλους, σύμφωνα με τη Δρ. Becky Kennedy, κλινική ψυχολόγο.

Σε καταστάσεις όπου ενδέχεται να μην έχετε τον έλεγχο του αποτελέσματος, μπορείτε ακόμα να βοηθήσετε τον εαυτό σας και τους γύρω σας να νιώσουν πιο άνετα απέναντι στο άγνωστο, απλώς με τον τρόπο που περιγράφετε μια κατάσταση, όπως επισημαίνει.

Η στρατηγική που προτείνει αποτελείται από τρία βήματα.

Η μέθοδος είναι απλή:

1. Ξεκινήστε με αυτό που γνωρίζετε
2. Αναγνωρίστε τι είναι αβέβαιο
3. Επιστρέψτε για να ολοκληρώσετε με κάτι που γνωρίζετε

«Η αβεβαιότητα που δεν έχει όνομα μας κάνει να νιώθουμε ανασφαλείς», αναφέρει η Kennedy. Το να παραδέχεστε ειλικρινά αυτό που δεν γνωρίζετε, αντί να το παραβλέπετε ή να προσποιείστε ότι έχετε όλες τις απαντήσεις, εξήγησε, μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους γύρω σας να νιώσουν πιο άνετα.

Για παράδειγμα, αν ένα παιδί θέλει να μπει σε μια ομάδα ποδοσφαίρου, ο γονιός του θα χρησιμοποιούσε τη φόρμουλα των τριών βημάτων για να πει:

1. «Αυτό ξέρω: Προπονείσαι στο ποδόσφαιρο, αυτό είναι υπέροχο. Θέλεις να δοκιμαστείς για αυτή την ομάδα. Υπάρχουν πολλά άλλα καλά παιδιά στην πόλη».
2. «Αυτό που δεν ξέρω είναι το εξής: Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρεις».
3. «Ένα ακόμα πράγμα που ξέρω: Ό,τι κι αν συμβεί, θα το ξεπεράσουμε μαζί».

Στον χώρο εργασίας, αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει στη διαχείριση των ανησυχιών σχετικά με πιθανές αλλαγές, όπως για παράδειγμα όταν ένας προϊστάμενος απευθύνεται στην ομάδα του: 

1. «Έχετε ακούσει φήμες, όπως ότι ίσως περάσουμε κάποιες αλλαγές στην εταιρεία. Ίσως να γίνει αναδιάρθρωση. Αυτό είναι απολύτως αληθές».
2. «Αυτό που δεν ξέρω είναι το εξής: Δεν ξέρω την ακριβή ημερομηνία. Ειλικρινά, δεν ξέρω καν ακριβώς ποιοι θα εμπλακούν σε αυτό».
3. «Αυτό που ξέρω είναι ότι, αν και όταν συμβεί αυτό, θα το μάθετε άμεσα, και ό,τι κι αν συμβεί, θα βρω τρόπο να σας στηρίξω».

Η Kennedy έκανε μια σύγκριση με τους επιβάτες που βιώνουν αναταράξεις σε ένα αεροπλάνο. Αν ο πιλότος δεν επικοινωνήσει κατά τη διάρκεια των αναταράξεων, οι επιβάτες θα νιώσουν χάλια επειδή τους αφήνουν «στο σκοτάδι». Όταν ένας πιλότος αντιμετωπίζει το προφανές πρόβλημα, μπορεί να πει: «Γεια σας, περνάμε από αναταράξεις. Δεν ξέρω ακριβώς πόσο θα διαρκέσουν, αλλά μόλις έχω περισσότερες πληροφορίες, θα σας ενημερώσω».

Ακόμα κι αν ο πιλότος δεν διαθέτει όλες τις πληροφορίες που οι επιβάτες θα ήθελαν να ακούσουν εκείνη τη στιγμή, πολλοί θα ένιωθαν ανακούφιση που ο υπεύθυνος είναι διαφανής, επικοινωνιακός και συνειδητοποιεί τα συναισθήματα και τις ανησυχίες τους.

Όπως το έθεσε η Kennedy: «Όλα αλλάζουν απλώς και μόνο επειδή ήταν πρόθυμοι να μιλήσουν για το θέμα».

Πηγή: moneyreview.gr με πληροφορίες από CNBC