Η πιο ακριβή ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν – το κόστος της άγγιξε τα 250 εκατ, δολάρια – έγραψε ιστορία στον κινηματογράφο πριν ακόμη προβληθεί. Η Οδύσσεια είναι η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους που γυρίστηκε εξ ολοκλήρου με κάμερες IMAX – η παραγωγή χρησιμοποίησε 2,1 εκατομμύρια πόδια φιλμ κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, μήκος ικανός να υπερκαλύψει την απόσταση από το Τορόντο στη Νέα Υόρκη.
Ο σερ Κρίστοφερ Νόλαν αρχικά ήθελε η ταινία να παρουσιάσει τους έλληνες θεούς και την πατρίδα τους, τον Ολυμπο, αλλά επέλεξε να ακολουθήσει μια διαφορετική προσέγγιση αποτυπώνοντας την θεϊκή παρουσία μέσα από φυσικά φαινόμενα που θεωρούνταν «υπερφυσικά» στην αρχαιότητα.
Οπως και να ‘χει, αν οι θεοί του Ολύμπου παρακολουθούσαν σήμερα τα κινηματογραφικά δρώμενα, θα χαμογελούσαν με ικανοποίηση.
Τα μεγαλύτερα διεθνή ΜΜΕ υποδέχθηκαν το έπος του βραβευμένου με Οσκαρ σκηνοθέτη με διθυραμβικές κριτικές, κάνοντας λόγο για ένα έργο που συνδυάζει το επικό θέαμα με το συναισθηματικό βάθος, ενώ αρκετοί κριτικοί δεν διστάζουν να την χαρακτηρίσουν αριστούργημα.
Atlantic: «Μια Οδύσσεια που αξίζει τη μεγαλύτερη δυνατή οθόνη»
Οπως γράφει το Atlantic, ο Κρίστοφερ Νόλαν κατορθώνει να μετατρέψει την πρώτη μεγάλη κινηματογραφική μεταφορά της Οδύσσειας σε ένα ταυτόχρονα επικό και βαθιά ανθρώπινο έργο. Η κριτική υπογραμμίζει ότι ο σκηνοθέτης δεν μένει μόνο στον εντυπωσιασμό, αλλά εστιάζει στον εσωτερικό κόσμο του Οδυσσέα, παρουσιάζοντάς τον ως «έναν πολύπλοκο άνθρωπο» και όχι απλώς ως έναν περιπετειώδη ήρωα.
Atlantic: «Μια Οδύσσεια που αξίζει τη μεγαλύτερη δυνατή οθόνη»
Οπως γράφει το Atlantic, ο Κρίστοφερ Νόλαν κατορθώνει να μετατρέψει την πρώτη μεγάλη κινηματογραφική μεταφορά της Οδύσσειας σε ένα ταυτόχρονα επικό και βαθιά ανθρώπινο έργο. Η κριτική υπογραμμίζει ότι ο σκηνοθέτης δεν μένει μόνο στον εντυπωσιασμό, αλλά εστιάζει στον εσωτερικό κόσμο του Οδυσσέα, παρουσιάζοντάς τον ως «έναν πολύπλοκο άνθρωπο» και όχι απλώς ως έναν περιπετειώδη ήρωα.
Το Atlantic χαρακτηρίζει την ταινία «ένα οπτικό υπερθέαμα γυρισμένο εξ ολοκλήρου σε IMAX» και καταλήγει πως ο Νόλαν διατηρεί «την ανθρώπινη διάσταση στον πυρήνα της ιστορίας», δημιουργώντας ένα φιλμ που κρατά τη μυθική του κλίμακα χωρίς να χάνει την ψυχή του.
The New York Times: «Κινηματογραφικό πάθος σε κάθε καρέ»
Σύμφωνα με τους New York Times, η Οδύσσεια είναι μια ταινία στην οποία «το πάθος ξεχειλίζει σε κάθε καρέ», με τον Κρίστοφερ Νόλαν να μετατρέπει το ομηρικό έπος σε μια μεγαλειώδη κινηματογραφική εμπειρία. Η εφημερίδα σημειώνει ότι ο σκηνοθέτης γεφυρώνει όσο λίγοι το χάσμα ανάμεσα στον καλλιτεχνικό και τον εμπορικό κινηματογράφο, δημιουργώντας ένα έργο που συνδυάζει θέαμα, αφηγηματική τόλμη και συναισθηματικό βάθος.
The New York Times: «Κινηματογραφικό πάθος σε κάθε καρέ»
Σύμφωνα με τους New York Times, η Οδύσσεια είναι μια ταινία στην οποία «το πάθος ξεχειλίζει σε κάθε καρέ», με τον Κρίστοφερ Νόλαν να μετατρέπει το ομηρικό έπος σε μια μεγαλειώδη κινηματογραφική εμπειρία. Η εφημερίδα σημειώνει ότι ο σκηνοθέτης γεφυρώνει όσο λίγοι το χάσμα ανάμεσα στον καλλιτεχνικό και τον εμπορικό κινηματογράφο, δημιουργώντας ένα έργο που συνδυάζει θέαμα, αφηγηματική τόλμη και συναισθηματικό βάθος.
Παρά τις ελευθερίες που παίρνει στην προσαρμογή, τονίζουν οι ΝΥΤ, ο σκηνοθέτης διατηρεί με αξιοθαύμαστο τρόπο τον πυρήνα της ιστορίας. Καταλήγουν ότι πρόκειται για «ένα κλασικό έργο με κάθε έννοια, έναν ύμνο στην τέχνη του κινηματογράφου και ένα δείγμα καθαρού σινεμά».
The Telegraph: «Φτάνει στην ψυχή της ιστορίας»
Η Telegraph χαρακτηρίζει την Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν μια «εκπληκτική απόδοση που φτάνει στην ψυχή της ομηρικής διήγησης». Η βρετανική εφημερίδα υποστηρίζει ότι ο σκηνοθέτης απογυμνώνει το ομηρικό έπος από τις συμβάσεις του κλασικού χολιγουντιανού έπους, αποκαλύπτοντας «το σκελετό, τα όργανα και την ψυχή της ιστορίας».
The Telegraph: «Φτάνει στην ψυχή της ιστορίας»
Η Telegraph χαρακτηρίζει την Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν μια «εκπληκτική απόδοση που φτάνει στην ψυχή της ομηρικής διήγησης». Η βρετανική εφημερίδα υποστηρίζει ότι ο σκηνοθέτης απογυμνώνει το ομηρικό έπος από τις συμβάσεις του κλασικού χολιγουντιανού έπους, αποκαλύπτοντας «το σκελετό, τα όργανα και την ψυχή της ιστορίας».
Η Telegraph εξυμνεί τόσο την ερμηνεία του Ματ Ντέιμον όσο και το σύνολο του καστ, αλλά επισημαίνει ότι τελικά όλοι τους υπηρετούν το όραμα του Νόλαν. Καταλήγει ότι πρόκειται για «την καλύτερη ταινία της χρονιάς μέχρι στιγμής», η οποία μετατρέπει «μία από τις αρχαιότερες ιστορίες της παγκόσμιας λογοτεχνίας σε ψήφο εμπιστοσύνης για το μέλλον του κινηματογραφικού blockbuster».
Το βασικό καστ της ταινίας. Από αριστερά, Σαρλίζ Θερόν, Σαμάνθα Μόρτον, Τζον Λεγκιζάμο, Τομ Χόλαντ, Ματ Ντέιμον, Αν Χάθαγουεϊ, Λουπίτα Νιόνγκο και Ζεντάγια (Kevin Mazur/ Getty Images for Universal Pictures/ Ideal Image) Πηγή: Protagon.gr
Guardian: «Ο Νόλαν αγγίζει το επίπεδο των θεών με ένα συγκλονιστικό έπος ανθρώπων»
Ο Guardian, από την πλευρά του, κάνει λόγο για μια ταινία που ανεβάζει τον Κρίστοφερ Νόλαν σε επίπεδο «θεϊκού δημιουργού», χαρακτηρίζοντας την Οδύσσεια «ένα συγκλονιστικό έπος ανθρώπων, τεράτων και ηθικής μεταμόρφωσης». Οπως επισημαίνει, ο σκηνοθέτης επανερμηνεύει το ομηρικό έπος ως μια ιστορία μεταπολεμικής απογοήτευσης και ψυχικού τραύματος, όπου το πραγματικό ταξίδι του Οδυσσέα είναι η προσπάθεια να επιστρέψει όχι μόνο στην Ιθάκη, αλλά και στον παλιό του εαυτό.
Η κριτική του Guardian εξυμνεί τη φιλοδοξία, τη σκηνοθετική τόλμη και τις εντυπωσιακές εικόνες του φιλμ, καταλήγοντας ότι το αποτέλεσμα είναι «ένα γιγάντιο, λαμπυρίζον όραμα», μια τριώρη κινηματογραφική εμπειρία που αφήνει ανεξίτηλο αποτύπωμα.
BBC: «Κολοσσιαίο κινηματογραφικό έργο»
Το BBC κάνει τη δική του κριτική μέσα από μια συλλογή των διεθνών αντιδράσεων και διαπιστώνει ότι η Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν γνωρίζει σχεδόν καθολική αποθέωση πριν ακόμη από την επίσημη κυκλοφορία της. Στο άρθρο του επισημαίνει ότι οι περισσότερες μεγάλες εφημερίδες και κινηματογραφικές ιστοσελίδες τη χαρακτηρίζουν από «κολοσσιαίο κινηματογραφικό έργο» και «την ταινία της χρονιάς» μέχρι «τον απόλυτο ορισμό του έπους» και «ένα σημείο καμπής για την τέχνη του κινηματογράφου».
BBC: «Κολοσσιαίο κινηματογραφικό έργο»
Το BBC κάνει τη δική του κριτική μέσα από μια συλλογή των διεθνών αντιδράσεων και διαπιστώνει ότι η Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν γνωρίζει σχεδόν καθολική αποθέωση πριν ακόμη από την επίσημη κυκλοφορία της. Στο άρθρο του επισημαίνει ότι οι περισσότερες μεγάλες εφημερίδες και κινηματογραφικές ιστοσελίδες τη χαρακτηρίζουν από «κολοσσιαίο κινηματογραφικό έργο» και «την ταινία της χρονιάς» μέχρι «τον απόλυτο ορισμό του έπους» και «ένα σημείο καμπής για την τέχνη του κινηματογράφου».
Παρότι καταγράφονται μεμονωμένες επιφυλάξεις για ορισμένους διαλόγους ή τον ήχο, η συνολική εικόνα είναι ξεκάθαρα θριαμβευτική, με το BBC να αναδεικνύει τη σπάνια συναίνεση των κριτικών ότι ο Νόλαν παραδίδει μία από τις σημαντικότερες κινηματογραφικές δημιουργίες των τελευταίων ετών.
The Times: «Είναι σπουδαία, αλλά πού είναι το χιούμορ του Ομήρου;»
Τέλος, η κριτική της Μέρι Μπερντ στους Times του Λονδίνου έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες κλασικές φιλολόγους παγκοσμίως, γνωστή για την αυστηρότητα και τις υψηλές απαιτήσεις με τις οποίες προσεγγίζει κάθε σύγχρονη μεταφορά αρχαίου έργου.
The Times: «Είναι σπουδαία, αλλά πού είναι το χιούμορ του Ομήρου;»
Τέλος, η κριτική της Μέρι Μπερντ στους Times του Λονδίνου έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς πρόκειται για μία από τις σημαντικότερες κλασικές φιλολόγους παγκοσμίως, γνωστή για την αυστηρότητα και τις υψηλές απαιτήσεις με τις οποίες προσεγγίζει κάθε σύγχρονη μεταφορά αρχαίου έργου.
Παρά τις επιφυλάξεις της, η συνολική αποτίμησή της για την Οδύσσεια είναι σαφώς θετική. Επαινεί τον Κρίστοφερ Νόλαν επειδή είναι «ένας από τους ελάχιστους σκηνοθέτες με την ικανότητα και το θάρρος να μεταφέρει ολόκληρη την “Οδύσσεια” στη μεγάλη οθόνη», αναγνωρίζοντας ότι χειρίζεται με δεξιοτεχνία τη σύνθετη αφηγηματική δομή του Ομήρου, ενώ χαρακτηρίζει την ταινία σύγχρονη, γρήγορη και γεμάτη αξέχαστες εικόνες.
Η βασική της ένσταση αφορά τον ίδιο τον Οδυσσέα, καθώς θεωρεί ότι ο Νόλαν εγκαταλείπει τη χιουμοριστική και πανούργα πλευρά του ήρωα, σημειώνοντας χαρακτηριστικά πως «αν δεν μου διέφυγε κάτι, δεν υπάρχει ούτε ένα αστείο σε ολόκληρη την ταινία».
Παρά τις ενστάσεις της, η Μπερντ καταλήγει με έναν ιδιαίτερα σημαντικό έπαινο: αν η ταινία οδηγήσει το κοινό να επιστρέψει στο πρωτότυπο έργο του Ομήρου, τότε, όπως γράφει, «ο Νόλαν θα έχει προσφέρει μια ανεκτίμητη υπηρεσία στον κλασικό πολιτισμό».
Πηγή: Protagon.gr
Πηγή: Protagon.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου