Υπάρχει σήμερα κάτι που να συνδέει την ελληνική Αριστερά με τους επιγόνους της Ισλαμικής επανάστασης του 1979; Τι θα έλεγε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, πρώην υπουργός της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ:
Φωτο: Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης με το πορτρέτο του Χαμενεΐ ανά χείρας κατά την αντιπολεμική συγκέντρωση το βράδυ της Πέμπτης. [ΑΠΕ-ΜΠΕ/Γιώργος Βιτσάρας]
Ποιος (δεν) φοβάται τους αγιατολάδες
απόσπασμα άρθρου στην Καθημερινή:
(...) Από ποια σκοπιά η ελληνική Αριστερά διαβάζει τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή; Ταυτίζεται η αντιπολεμική κινητοποίηση με στήριξη στο θεοκρατικό, αυταρχικό καθεστώς των μουλάδων, όπως κάποιοι υποστηρίζουν; Υπάρχει εν έτει 2026 κάποιο νήμα που να συνδέει την ελληνική Αριστερά με την Ισλαμική Επανάσταση και τους επιγόνους της; (...)
«Η σκοπιά από την οποία η ελληνική Αριστερά δηλώνει την αλληλεγγύη της στο Ιράν διαχρονικά σχετίζεται με το γεγονός ότι η χώρα αυτή εναντιώνεται στον “δυτικό ιμπεριαλισμό” και δέχεται επίθεση από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Αυτό είναι το περισσότερο επαρκές πλαίσιο που μπορεί να στοιχειοθετήσει μια σχέση: η σκοπιά του αντιιμπεριαλισμού. Αν υπάρχει μια ισχυρή συμβολική διάσταση στο πώς η ελληνική Αριστερά διαβάζει τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή αυτή εντοπίζεται στο Παλαιστινιακό», λέει ο Κώστας Ελευθερίου, (επ. καθηγητής Πολιτικής και Κοινωνιολογίας στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης) χωρίς να παραβλέπει το γεγονός ότι υπάρχει και ένα μειοψηφικό κομμάτι που «στη λογική αυτή εκφράζει στήριξη σε όποιον τοποθετείται απέναντι στις ΗΠΑ και αυτό σχετίζεται και με μια φιλορωσική λογική. Ο αντιιμπεριαλισμός μπορεί να δημιουργήσει και ορισμένες αντιφατικές τάσεις», παρατηρεί.
Αντιφατικές τάσεις ή και -μάλλον- γραφικές εικόνες όπως εκείνη του πρώην υπουργού της πρώτης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, Παναγιώτη Λαφαζάνη με ένα πορτρέτο του Χαμενεΐ στη συγκέντρωση της περασμένης Πέμπτης. (...)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου