15 Απριλίου 2014

Ευρωπαϊκή Ένωση. Ασήμαντη. (Μέρος 2)

Αυστρία - Δε χρειαζόμαστε την ΕΕ, τα μειονεκτήματα υπερισχύουν, η πολιτική ειρήνης δεν είναι απαραίτητη; 


Αναδημοσίευση στα ελληνικά της άποψης 
του Αυστριακού δημοσιογράφου 
Christian Rainer της εφημερίδας Profil
Βαθύτερες λεπτομέρειες: Με σαφήνεια ονοματίζεται ως μειονέκτημα η ακρίβεια μέσω του Ευρώ. Για αυτό δεν υπάρχει καμία απόδειξη. Πολύ περισσότερο το αντίθετο είναι αλήθεια. Σχετικά, ασχέτως από το πως σχηματίζονται τα καλάθια προϊόντων, η κοινή αγορά δεν οδήγησε μόνο σε υψηλότερη οικονομική ανάπτυξη, αλλά και σε περιορισμό της εξέλιξης των τιμών. Το κατά την Brigitte Ederer ονοματισμένο "Χιλιάρικο-Ederer" (1) ήταν μία υποεκτίμηση: Το 2004, λιγότερο από δέκα χρόνια μετά την ένταξη, είχε γλιτώσει κάθε νοικοκυριό βάση κατανάλωσης 800 έως 5500 σελίνια [~58-400 ευρώ]. Κάθε μήνα.

Επιπλέον επιχείρημα: αυξανόμενη εγκληματικότητα λόγω ανοιχτών συνόρων. Για αυτή τη σχέση δεν υπάρχουν αποδείξεις. Η Αυστρία ανήκει στις χώρες με τα μικρότερα ποσοστά εγκλημάτων. Και εκείνη η χώρα, η οποία διαρκώς συνδέεται με υποτιθέμενη εκρηκτική αύξηση των εγκλημάτων ιδιοκτησίας, δεν είναι μέλος του Σένγκεν - δεν υπάρχουν ανοιχτά σύνορα: Η Ρουμανία.

Συνεχίζουμε: Ροές χρημάτων σε οικονομικά αδύναμα κράτη-μέλη και ο μηχανισμός διάσωσης. Αντεπιχειρήματα: Σε σχέση με τον κρατικό προϋπολογισμό οι πληρωμές είναι ψίχουλα - και πως το σελίνι και οι τράπεζες της Αυστρίας θα άντεχαν τις πρόσφατες οικονομικές κρίσεις εκτός ΕΕ είναι άγνωστο.

Τέλος: Η επιρροή από τις Βρυξέλλες παραείναι ισχυρή. Ενόψει της αυστριακής οικονομικής και κοινωνικής ζωής μου επιτρέπεται, να προσμετρήσω αυτή την επιρροή στα πλεονεκτήματα.

Εκνευριστικότερο σε σχέση με την ανυπόστατη κρίση περί της συμμετοχής [στην ΕΕ] είναι φυσικά η συνολική εικόνα: Μία σαφής πλειοψηφία των συμπολιτών θεωρεί την ΕΕ ασήμαντη. Εδώ δεν πρόκειται προφανώς για την άκομψη πάλη με ένα σωρό από αριθμούς και στατιστικές, αλλά για μία μάχη χαρακωμάτων των Αυστριακών εναντίων περιεχομένων και ιδιοτήτων της δημοκρατίας.

Η ευρωπαϊκή σκέψη είναι - ναι, λεπτομέρια - επίσης ένα πρόγραμμα ειρήνης και ως τέτοιο έχει εξαιρετικώς αποδειχθεί  εδώ και 69 χρόνια. Σε ήρεμους καιρούς ίσως χάνεται στο φόντο αυτή η όψη έναντι της ηγεμονίας της οικονομίας. Αυτό οφείλεται στη φύση των πραγμάτων: Όπου δεν υπάρχει πόλεμος, δεν γίνεται αντιληπτή η ειρήνη. Αλλά τουλάχιστον σε καιρούς αναταράξεων θα μπορούσε να υπάρχει μια αλλαγή άποψης: Πως θα φαινόταν μία Ευρώπη διαμελισμένη στα έθνη της υπό το φως του ρώσικου επεκτατισμού; Ευτελής θα έλεγα.

Έτσι με ντροπή: Μόνο το 5% των Αυστριακών δηλώνουν πως θεωρούν την "Πολιτική ειρήνης και αποτροπής πολέμων στην Ευρώπη" ως μία κεντρική πτυχή της Ευρωπαϊκή Ένωσης.


(1) Το 1994 - λίγο πριν την ένταξη της Αυστρίας στην ΕΕ - η γενική γραμματέας του σοσιαλδημοκρατικού κόμματος Brigitte Ederer δήλωσε, πως λόγω της ένταξης θα μειωθεί το κόστος επιβίωσης μίας τετραμελούς οικογένειας κατά 1.000 σελίνια (~ 73 ευρώ)


Διαβάστε το άρθρο δίπλα στο πρωτότυπο γερμανικό κείμενο:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου