8 Φεβρουαρίου 2017

Λειτουργεί το Ψηφιακό Μουσείο Μακρονήσου

Ένας νέος διαδικτυακός κόμβος αναρτήθηκε χθες Τρίτη, συγκροτώντας το Ψηφιακό Μουσείο Μακρονήσου, με τεκμήρια από τις αρχειακές συλλογές και τις βιβλιοθήκες των Αρχείων Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ), σε συνεργασία με το Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού. Στη φωτογραφία επάνω αριστερά το Λιμάνι της Μακρονήσου.

Στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.makronissos.org, ο επισκέπτης περιηγείται σε ένα δυναμικό και τεκμηριωμένο Ψηφιακό Μουσείο για αυτόν τον τόπο του απάνθρωπου εγκλεισμού. Μέσα από τα πολυάριθμα τεκμήρια των ΑΣΚΙ (φωτογραφική συλλογή Νίκου Μάργαρη, αρχείο Σαράφη, αρχείο Μιχάλη και Λεωνίδα Κύρκου αρχείο ΕΔΑ κ.ά.), μπορεί κάποιος να επισκεφθεί νοερά τις εγκαταστάσεις και τα κτίσματα των στρατοπέδων, να ερευνήσει τις μαρτυρίες και τον προπαγανδιστικό λόγο, να καταδυθεί στους πολλαπλούς μηχανισμούς εγκλεισμού, απομόνωσης και ψυχολογικής βίας που υπέστησαν χιλιάδες άνθρωποι.

Το αρχειακό υλικό πλαισιώνουν επιστημονικές προσεγγίσεις και κείμενα από έγκριτους ιστορικούς, που σκιαγραφούν την ιστορική εξέλιξη και φωτίζουν άγνωστες πτυχές της Μακρονήσου. Τέλος, ο επισκέπτης μπορεί να αναζητήσει ονόματα, να περιηγηθεί στα διαδραστικά συμπληρωματικά εργαλεία και να ξεφυλλίσει σπάνιες εκδόσεις της εποχής από τη Βιβλιοθήκη των ΑΣΚΙ. 

Μακρόνησος 1950. Διακρίνονται από αριστερά: Ο ηθοποιός Γ. Γιολδάσης, ο λογοτέχνης Μενέλαος Λουντέμης, ο ιστορικός Δ. Φωτιάδης, ο ηθοποιός Μάνος Κατράκης, ο ηθοποιός Τζαβαλάς Καρούσος, ο λογοτέχνης Ν. Παπαπερικλής, ο Γιάννης Ιμβριώτης και ο ηθοποιός Κώστας Ματσακάς. 

Τα κείμενα του Ψηφιακού Μουσείου Μακρονήσου υπογράφουν οι Πολυμέρης Βόγλης (ιστορικός, αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας), Θανάσης Γάλλος (ιστορικός), Κατερίνα Γκίκα (αρχαιολόγος, Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού), Άντα Κάπολα (ιστορικός), Βαγγέλης Καραμανωλάκης (ιστορικός, επίκουρος Καθηγητής ΕΚΠΑ), Στρατής Μπουρνάζος (ιστορικός), Τάσος Σακελλαρόπουλος (ιστορικός, υπεύθυνος Ιστορικών Αρχείων Μουσείου Μπενάκη). 

Η δημιουργία των στρατοπέδων της Μακρονήσου συνδέεται με την «εκκαθάριση» του στρατού από «ύποπτους» στρατιώτες και αξιωματικούς, ώστε να διαφυλαχθεί το αξιόμαχο του Εθνικού Στρατού που πολεμούσε εκείνη την εποχή κατά του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. 

Άποψη του Β΄ Τάγματος Σκαπανέων, 1948.

«Μακρόνησος: Ένας φορτισμένος τόπος, σύμβολο της πιο σκοτεινής όψης της ελληνικής μετεμφυλιακής ιστορίας. Συνώνυμη του ψυχικού και σωματικού βασανισμού, υπήρξε κολαστήριο για χιλιάδες ανθρώπους (τουλάχιστον 50.000 τα χρόνια 1947-50), κομμουνιστές, αριστερούς (ή θεωρούμενους ως τέτοιους) και συγγενείς τους. Μπορεί σήμερα να είναι ταυτισμένη με τον ακραίο βασανισμό, ωστόσο, για το ελληνικό κράτος ήταν τότε ένα "θαύμα": στην "ακμή της" (1948-1949), το κράτος και πολύ μεγάλος αριθμός διανοουμένων, δημοσιογράφων και καλλιτεχνών την υμνούσαν και τη δόξαζαν ως "μέγα σχολείο" και "αναρρωτήριο", όπου "αναμορφώνονταν" και "ανένηπταν" οι εχθροί του Έθνους», γράφουν οι ιστορικοί. 

Η αντίστροφη μέτρηση για τα στρατόπεδα της Μακρονήσου ξεκίνησε το 1950. Ο εμφύλιος πόλεμος είχε σταματήσει τον Αύγουστο του 1949, όμως τα στρατόπεδα της Μακρονήσου συνέχιζαν να λειτουργούν, ο αριθμός των κρατουμένων διαρκώς διογκωνόταν και οι καταγγελίες στις εφημερίδες για τις συνθήκες που επικρατούσαν εκεί πολλαπλασιάζονταν. 


Σχετική ανάρτηση:
2 Ιουλίου 2013 Ταξίδια στην Ελλάδα: Μακρόνησος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου