13 Ιουλίου 2016

Θησαυρός οι καραβίδες της τεχνητής λίμνης Πολυφύτου Κοζάνης

Ζωντανός θησαυρός, που μέσα στην οικονομική κρίση φέρνει εισόδημα και ανάπτυξη στην ευρύτερη περιοχή της Κοζάνης, αποδεικνύεται η καραβίδα της τεχνητής λίμνης Πολυφύτου. 

Τα παραλίμνια χωριά ζωντανεύουν, οι νέοι που είχαν μεταναστεύσει στα αστικά κέντρα επιστρέφουν για να ασχοληθούν με το είδος -που γίνεται ανάρπαστο στο εξωτερικό- και οι ψαράδες αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο, όπως αναφέρει σε σχετικό ρεπορτάζ στο "Έθνος" ο Βασίλης Ιγνατιάδης. Τοπική Αυτοδιοίκηση και επιστημονικοί φορείς στηρίζουν και προτείνουν τρόπους καλύτερης εκμετάλλευσης του τοπικού «θησαυρού», αλλά δεν λείπουν και οι ανησυχίες για πιθανή μετατροπή της λίμνης σε «Ελ Ντοράντο» της καραβίδας, με υπεραλίευση που θα φέρει δραματική μείωση των αποθεμάτων.

Το καθαρό νερό του Αλιάκμονα και η ήπια εκμετάλλευση της λίμνης για πολλά χρόνια δημιούργησαν εδώ τεράστια αποθέματα καραβίδας του είδους «Astacus leptodactylous» σε μεγάλα μεγέθη και εξαιρετική ποιότητα, που εξάγεται στο σύνολό της και είναι περιζήτητη στα καλύτερα γκουρμέ εστιατόρια της Γαλλίας, της Ιταλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και των Σκανδιναβικών χωρών. 
 
Τα 14 «πληττόμενα» χωριά γύρω από τη λίμνη ονομάστηκαν έτσι γιατί οι κάτοικοί τους έχασαν τα χωράφια τους στη δεκαετία του 1970, όταν κατασκευάστηκε το φράγμα και σχηματίστηκε η τεχνητή λίμνη, με αντισταθμιστικό μέτρο να αλιεύουν κατ' αποκλειστικότητα σ' αυτήν. Στα χωριά αυτά οι ψαράδες ήταν μόλις 45 πριν από 1,5 χρόνο και ασχολούνταν κυρίως με τα ψάρια του γλυκού νερού (γουλιανούς, γριβάδια, τούρνες, πρικιά κ.ά.) που ζουν σε αφθονία στα νερά της λίμνης. Σήμερα έχουν ανέλθει σε 113, με τον αριθμό τους να αυξάνεται καθημερινά, ενώ οι περισσότεροι έχουν πλέον ως κύριο αντικείμενο την αλιεία της καραβίδας. 

Ο μέσος ψαράς αλιεύει ως και 500 κιλά καραβίδας την εβδομάδα και την πουλάει για εξαγωγή προς 3 ευρώ το κιλό, ενώ η συνολική ετήσια παραγωγή των μελών του συλλόγου, που επίσημα φτάνει τους 300 τόνους, είναι στην πραγματικότητα πολλαπλάσια.

Εκτός από αποδοτικό και προσοδοφόρο, το ψάρεμα της καραβίδας είναι απλό και λιγότερο κοπιαστικό από αυτό των ψαριών της λίμνης. Οι αλιείς ποντίζουν στον βυθό τα λεγόμενα νταβούλια ή νταούλια (διχτυωτούς θαλάμους με στεφάνια), μέσα στα οποία τοποθετούν δολώματα που προσελκύουν τις καραβίδες, και ύστερα από 4-5 μέρες πηγαίνουν για να τις βγάλουν. Τις στέλνουν σε μονάδα τυποποίησης, όπου συσκευάζονται και εξάγονται στην Ευρώπη. 

Η παγίδα που χρησιμοποιούν οι ψαράδες για τις καραβίδες

Ως «δώρο Θεού» για την περιοχή χαρακτήρισε την καραβίδα ο ιχθυολόγος-κτηνίατρος, καθηγητής του Τμήματος Κτηνιατρικής του ΑΠΘ, Παναγιώτης Αγγελίδης, ο οποίος επεσήμανε πως η παρουσία του είδους σε άφθονη ποσότητα αποτελεί δείκτη καθαρότητας των νερών της λίμνης Πολυφύτου. Ωστόσο, έκρουσε καμπανάκι κινδύνου, εφιστώντας την προσοχή των αλιέων και των εκπροσώπων φορέων της περιοχής για τον κίνδυνο η λίμνη να μετατραπεί σε «Ελντοράντο». 

Πηγή: www.ethnos.gr 13.07.2016

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου